{ولا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إنَّ السَّمْعَ والْبَصَرَ والْفُؤَادَ كُلُّ أُوْلَئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا}

[الإسراء : 36]

ترجمه: از چيزي دنباله‌روي مكن كه از آن ناآگاهي . بي‌گمان ( انسان در برابر كارهائي كه ) چشم و گوش و دل همه ( و ساير اعضاء ديگر انجام مي‌دهند ) مورد پرس و جوي از آن قرار مي‌گيرد .

در این آیه کریمه پروردگار جل و علا انسان را از اتباع چیزی که بدو علمی ندارد نهی داده است و اینکه گفته شود: دیدم در حالی که ندیده... شنیدم و نشنیده باشد و بگوید: می دانم اما در حقیقت نداند ...همگی مشمول نهی قرار گرفته است و هر گفته و کردار بدون علم و دانشی مصداق این آیه کریمه است.

در آیاتی دیگر نیز به این معنا با الفاظی دیگر اشاره شده است چنانکه الله جل جلاله می فرماید: { وَإِنَّ الظَّنَّ لا يُغْنِي مِنَ الحَقِّ شَيْئاً }[النجم : 28] .ترجمه : و ظن و گمان (انسان را ) بي‌نياز از حق نمي‌گرداند .

 یکی از دوستان در قسمت نظرات وبلاگ ، دلایل رویت و مشاهده پرودگار را در قیامت خواسته بودند که به یاری پروردگار به صورت خلاصه پاسخ خواهم داد:

 برادر مسلمان:

بدان که بهشت پاداش بزرگ مومنان در برگیرنده نعماتی است که هیچ چشمی به خود ندیده و هیچ گوشی وصف آن را نشنیده و حتی بر قلب هیچ بشری خطور نکرده است.

...وَفِيهَا مَا تَشْتَهِيهِ الْأَنفُسُ وَتَلَذُّ الْأَعْيُنُ وَأَنتُمْ فِيهَا خَالِدُونَ { زخرف/71}:

هرچه دل بخواهد و هرچه چشم از آن لذّت ببرد ، در بهشت وجود دارد ، و شما در آنجا جاودانه خواهيد بود .

و اوج لذت و شادابی مومنان در رویت پروردگار جل و علا است همچنانکه الله تعالی می فرماید:

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ * إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ { قیامه/22و 23}

: در آن روز چهره‌هائي شاداب و شادانند . به پروردگار خود مي‌نگرند .

اما نظر به وجه پرودگار تنها خاص به مومنین است و کافران از آن محروم هستند چنانکه الله تعالی می فرماید:

{ كَلا إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ } [المطففين: 15].

هرگزاهرگز ! قطعاً ايشان(کافران) در آن روز از (رویت) پروردگارشان در حجابند.

تکاپو و تلاش های تبلیغاتی نظام ولایت فقیه (مخصوصا در چندین سال اخیر ) درباره وهابیت! بر کسی پوشیده نیست.

در این تبلیغات علی رغم اهداف خبیث آن چندین حقیقت صریح آشکار می شود یکی از آن حقایق قدرت و سرعت  نفوذ وهابیت! است که آن هم  فقط به حجت و صراحت موجود در حرکت بر می گردد به طوری که در اظهار هیچ حقیقتی مداهنه و ابایی ندارد و مبلغان شیعه از رد آن عاجز و درمانده اند.

یکی از نکاتی که نظام در تبلیغاتش برای تشویه صورت وهابیت!( توحید) به آن بیش از اندازه می پردازد مساله تکفیر است که ادعا دارد وهابیون تکفیری هستند.

تکفیر به معنای کافر دانستن نفر یا تعداد و یا طائفه ای می باشد که در مقابل آن مسلمان نامیدن کس، تعداد و یا طائفه ای مطرح است.

تصویری که در ذهن بیشتر مردم از تکفیر ترسیم شده خود پسندی و دیگران را بر باطل دیدن است و این این تعبیر زیبایی از تکفیر است اما زمانی که قید دیگری را به آن اضافه کرده باشیم  یعنی زیاده روی در تکفیر..

زیاده روی در تکفیر نه به این معنا که عده کثیری تکفیر شود بلکه به این معنا که به ناحق تکفیر شود و  دایره اسلام را بر مسلمانان تنگ کرده باشیم.

به این صورت، غیر مستقیم به نوعی از خودپسندی و  خود بزرگ اندیشی رسیده ایم  که مگر با رحم  الهی از این بت ویرانگر درونی رهایی نیست.

نوعی دیگر از زیاده روی در تکفیر وجود دارد که تکفیر مخالف به جرم مخالفت او با عقیده و سلیقه شخصی است که این نوع را هموراه در حکومتهای به ظاهر متدین شاهد بوده ایم.

اما آیا تکفیر در هر حال مذموم است؟

تقریبا تابستان پارسال بود که جوانی با من در مورد قرآن و مباحث آن صحبت کرد..او اطلاعاتی ناقض و از بر کرده تحویل من می داد و من مدام سوالاتش را پاسخ می دادم ...نهایتا اطلاعات ناقص و کذب او را به چالش کشیدم و در مسجد مطالعه ترجمه قرآن را به او پیشنهاد کردم...و الحمد لله بعد از مدتی از گفته هایش اظهار پشیمانی کرد.

مدتی پیش نیز در یک مجلس مهمانی با جوانی آشنا شدم که همان حرفها را تکرار می کرد ...البته تجربه کمونیستها و صحبت با آنان را داشتم ..اما این نوعش که از قرآن! و تاریخ اسلامی! دلیل بیاورند در ایران کمتر دیده بودم...منشا این سخنان را از دوستان پرسیدند و انها رضا فاضلی ( کانال ماهواره ای پارس) را به من معرفی کردند...

مدتی برنامه هایش را با دقت نگاه می کردم ...شاید باور نکنید طی زمانی که برنامه را می دیدم و سخنان آن گمراه را می شنیدم ..فقط یک چیز ذهن مرا مشغول می کرد ...درخت خرافه چه میوه هایی که ثمر نمی دهد...

رضا فاضلی و امثال او نتیجه تلخ میوه خرافات شیعه به میمنت! نظام حاکم است...او که چیز تازه ای برای گفتن نداشت ...او همانی را تکرار می کرد که خود قران از قول مشرکان نقل کرده است.

او در مورد قرآن همان شبهاتی را مطرح می کند که قبلا نیز مطرح شده بودند...و لی بحث او بیشتر به خرافات مذهب شیعه بر می گردد که در کتب ترجمه و تفاسیر انها وارد شده است.

بحث من شخص او و شبهات او نیست ، بلکه بحث من راهی است که .............

دیشب نوزادی را بالای دستم گذاشتند و گفتند بایستی در گوشش اذان بدهی...اذانش آسان بود اما نصیحت کسانی که حداقل سه برابر طول عمر من دنیا را دیده بودند گردنه ای بود نفس گیر.

به یاد آن پیرمردان و پیرزنان آوردم که اذان این نوزاد گفته شد و نمازش را زمانی نه چندان دور می خوانیم ...یادشان آمد که نماز آنها خیلی نزدیک است . ..ترسیدم که بترسند!

باب سخن را به تربیت و پرورش کودک گشودم : پیامبر صلی الله علیه و سلم می فرماید: : هر نوزادی بر فطرت به دنیا می آید این پدر و مادر است که او را یهودی می کنند ..مسیحی می کنند ..مجوسی می کنند.

و فطرت هر نوزادی  صفحه ای ساده و پاک است که والدین بر آن نقش زیبا یا زشت می کشند.

نوح علیه السلام بعد از نهصدو پنجاه سال دعوت، دست دعا بر آورد که : رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكَافِرِينَ دَيَّاراً : یارب ! هيچ احدي از كافران را بر روي زمين زنده باقي مگذار .

چرا؟  ...چون : إِنَّكَ إِن تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوا إِلَّا فَاجِراً كَفَّاراً ‏: ‏ (چون) اگر آنان را رها كني ، بندگانت را گمراه مي‌سازند ، و جز فرزندان بزهكار و كافرِ سرسخت نمي‌زايند و به دنيا نمي‌آورند . ‏

چون نتیجه تربیت بزهکاران، بزهکار است...