الَّذِينَ آمَنُواْ وَلَمْ يَلْبِسُواْ إِيمَانَهُم بِظُلْمٍ أُوْلَئِكَ لَهُمُ الأَمْنُ وَهُم مُّهْتَدُونَ:

 كسانى كه ايمان آورده و ايمان خود را به شرك نيالوده‏اند آنان را ست ايمنى و ايشان راه‏يافتگاند ( 82- انعام )

 وفي الصحيحين عن ابن مسعود لما نزلت "الذين آمنوا ولم يلبسوا إيمانهم بظلم" شق ذلك على أصحاب رسول الله صلى الله عليه وسلم وقالوا: أينا لم يظلم نفسه؟ فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم:(ليس هو كما تظنون إنما هو كما قال لقمان لابنه "يا بني لا تشرك بالله إن الشرك لظلم عظيم" [لقمان: 13].

 در صحیح بخاری و مسلم از ابن مسعود رضی الله عنه آورده شده که هنگامی این آیه کریمه نازل شد بر اصحاب رضی الله عنهم  دشوار آمد و احساس سنگینی کردند و گفتند: آخر چه کسی از ما بر خودش ظلم نمی کند؟ پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمود: این چنین نیست که شما گمان می کنید بلکه منظور از این ظلم همانی است که لقمان به فرزندش گفت : ای فرزند دلبندم به خدا شرک مورز چرا که شرک ظلم بزرگی است.

 منظور از ظلم در آین آیه کریمه هم چنانکه پیامبر فرمودند شرک است و مبنی بر این حدیث دلایلی از قرآن نیز وجود دارد :

 {إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ} [31/13]: به راستی که شرک ظلم  بزرگی است.

  {وَالْكَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ} [12/254]،: همانا کافران همان ظالمانند

 {وَلا تَدْعُ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لا يَنْفَعُكَ وَلا يَضُرُّكَ فَإِنْ فَعَلْتَ فَإِنَّكَ إِذاً مِنَ الظَّالِمِينَ} [10/106].

 و غیر از خدا چیزی دیگری را که تو را نه نفعی رساند و نه ضرری متوجه تو می سازد را مخوان و پرستش مکن که اگر چنین کردی آنگاه تو نیز از ظالمان خواهی بود ( اضواء البیان)

 سید قطب می فرماید:

  کسانی‌ که  ایمان  آورده  باشند  و  خویشتن  را  خالصانه  از  آن  یزدان  سازند،  و  در  عبادت  و  طاعت  و  خطّ  سـیر  زندگی،  انبازی  آلوده  و  آمیختۀ  این  ایمان  خالص  نکنند،  اینان  شایسته  و  سزاوار  امن  و  امان  و  نترسیدن  از  این  و  آنند،  و  ایشان  قطعاً  راهیافتگان  و  راهیابانند( فی ظلال القرآن)

 ظلم در مقابل عدل و داد است و قرار گرفتن هر چیزی در جای خود عدل است و غیر از این در معنا و مفهوم ظلم جای می گیرد از این رو شرک ظلم است که حق خداوند به غیر او داده می شود ..حق خداوند عبادت اوست اما مشرک این حق را به غیر او نسبت می دهد...و این حق را برای کسان دیگر قائل می شود.

اهل ایمان : کسانی که ایمانشان را با ظلم نیالایند برایشان امنیت هست و از دورن ترس و نگرانی ندارند و در آرامش به سر می برند اگر چه دنیایشان مملوء رنج و درد باشد اما قلبشان بستانی از بهشت برین است...در مقابل کسانی که مشرک هستند و ایمانشان را به ظلم آغشته اند همواره می ترسند ...در درون امنیتی ندارند ...مداوم دنبال تکیه گاهی برای برآوردن حاجات و رفع دلهره و ناراحتی خود هستند...

آنها می ترسند چون برای خداوند یکتا شریک و همسان درست کرده اند :

 (سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَا أَشْرَكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا).آل عمران - 151

به دلهاي كافران رعب و هراس خواهيم انداخت‌، از آن رو كه چيزهائي را انباز خدا ساخته‌اند كه خداوند دليل و برهاني (‌بر حقانيت آنها) فرو نفرستاده است‌.

اين سزاي ايشان در دنیا است‌. و امـا در آخرت‌، سرنوشت غم‌انگيز و بد فرجامي در انتظارشان است که تنها سزاوار ستمكاران است‌:

 به راستی کسانی که ایمانشان را به ظلم می آلایند در گمراهی به سر می برند....و آنها همان ظالمان بزرگ هستند .

 کوردو

۲۲/ جمادی الاولی/ ۱۴۳۰