شاید به راحتی بتوان ادعا کرد که طالبان امروز تفاوت زیادی با طالبان دیروز دارد البته نه از نظر فکر ی و ایدئولوژیکی ...بلکه در تعیین رویکردها و اتخاذ سیاست های نوینُ  طالبان رنگ و بویی دیگر گرفته است.

طالبان دیروز چشم اندازی محلی به سیاست جهان داشت و اهداف خود را سه زمینه تطبیق شریعت - تامین امنیت - و حفظ وحدت جغرافیایی افغانستان تعریف می کرد اما امروز با در نظرگرفتن اهدافی بلند خود را در عرصه سیاست بین الملل مطرح کرده است به گونه ای که در سیاست عمومی بین الملل تاثیر مستقیم دارد.

اهداف فعلی طالب ها ُ اهداف گذشته را نیز در بطن دارد اما با در نظر گرفتن هجمه عالمی کفر به سرزمین های اسلامی ضرورت یک جبهه وسیع در ورای سرزمین افغان نیز اجتناب ناپذیر بود.

باز کردن جبهه ای وسیع در پاکستان یکی از علائم خارج شدن طالبان از دایره سیاست محلی است که مبادرت  به چنین عملی می تواند ثمراتی سلبی و ایجابی داشته باشد:

عده ای بر این باورند که بازکردن جبهات متعدد در توان مجاهدان نیست و این کار مستلزم تلفات بیشتر و وارد آمدن هزینه های انسانی جبران ناپذیر خواهد بود.

این گفته حق است مادامی که دانسته باشیم آیا واقعا طالبان توان مقاومت در جبهات متعدد را دارد یا نه؟

اما اگر از منظری دیگر به این موضوع نگریسته شود نقاط مثبت این جبهه به طور خاص پررنگ تر خواهد شد.

نخست متذکر می شوم که همزمان با جنگ افغانستان ُ هماره پاکستان نیز  آماج حملات هوایی و حتی( در مواردی هم زمینی) آمریکا بوده که این کار با آگاهی و اذن کامل رهبران پاکستان انجام پذیرفته است.

خلع مشرف و سرکارآمدن حزب بی نظیربوتو در پاکستانُ سناریویی آمریکایی به منظور هموار کردن دخالت نظامی بیشتر در پاکستان بود.

پس اگر گفته باشیم طالبان در ابتدای امرُ خود راضی به توسعه جبهات  به خاک پاکستان بوده شاید را ه صواب نرفته باشیم. باز شدن این جبهه علاوه بر دلایل ذاتی خودُ معلول علل دیگر بوده است.

ارتش پاکستان یک طرف جنگ و نیروهای امریکا طرف دیگر آن در خاک پاکستان هستند و می توان فراگیر شدن جنگ در منطقه را به تله ای تشبیه کرد که امریکا را به دام می اندازد.

 فرورفتن رفتن آمریکا در جنگی فرسایشی با امکاناتی کمتر از شورویُ سقوطش را حتمی خواهد ساخت.

 گسترش دامنه جنگ باعث این خواهد شد که آمریکایی ها نیروهای بیشتری به منطقه بیاورند و اوردن نیروی بیشتر مصیبتی برای منطقه خواهد بود، زیرا کشورهای دیگر منطقه هم بی تفاوت نخواهد نشست وبصورت کلی می توان گفت که این جنگ جدید اغاز شکست آمریکا در سراسر دنیا خواهد بود که از افغانستان شروع می شود. ص

هزینه های سرسام آور جنگ در عراق و افغانستانُ تصاعدی افزایش می یابد و فرورفتن آمریکا در جنگی دیگر آن هم در پاکستان که در نزد مردمانش وجهه ای کریه دارد مستلزم شکست او و نهایتا فرار از منطقه خواهد بود. البته تاکنون قدرت بیش از حد آمریکا مانع از این شکست مفتضحانه به صورت اشکار بوده اما دیری نخواهد گذشت که سنت خداوند در مورد او نیز به اجر درخواهد آمد:خداوند به ظالم مهلت می دهد اما چون موعدش فرار رسد او را رها نمی کند( حدیث پیامبر)

کوردو

۴/۳/۱۳۸۸