استاد می گوید: منظور از " الیوم اکملت لکم دینکم و ...." و قسمت بعد از این کلمه در کتب شیعه و حتی در بیشتر از 12 کتاب سنی نیز روز غدیر خم است.

1-    تفسیر الدر المنثور ، جلد 2 ، ص 12

2-    تفسیر ابن کثیر جلد2، ص 14

3-    کتاب "التذکره ابن جوزی الحنفی" ص 18

4-    حافظ ابونعیم در کتاب" ما نزل من القران فی علی"

دانشجو پاسخ می گوید: نخست ادعای استاد را در دو تفسیر "الدر المنثور" و " ابن کثیر" بررسی خواهم کرد.

در کتاب الدر المنثور علی رغم مملوء بودنش از احادیث ضعیف و موضوعه در ذیل این آیه و در تفسیر " الیوم" با اسانید متعدد اشاره به ظهر عرفه روز جمعه کرده است و در پایان این گونه آورده است:

وأخرج ابن مردويه وابن عساكر بسند ضعيف عن أبي سعيد الخدري قال " لما نصب رسول الله صلى الله عليه و سلم عليا يوم غدير خم فنادى له بالولاية هبط جبريل عليه بهذه الآية اليوم أكملت لكم دينكم "

: و ابن مردویه و ابن عساکر با سند ضعیف از ابوسعید الخدری نقل کرده اند که " زمانی که پیامبر – صلی الله علیه و سلم – علی را در روز غدیر خم منصوب کرد و ولایت او را اعلام داشت و جبرییل با این آیه " الیوم اکملت لکم دینکم" نازل شد.

 وأخرج ابن مردويه والخطيب وابن عساكر بسند ضعيف عن أبي هريرة قال : لما كان يوم غدير خم وهو يوم ثماني عشر من ذي الحجة قال النبي صلى الله عليه و سلم : " من كنت مولاه فعلي مولاه  فانزل الله اليوم أكملت لكم دينكم "

: و ابن مردویه و ابن عساکر با سند ضعیف از ابوهریره  نقل کرده اند  که " روز غدیر خم و ان روز هجدهم ذی الحجه بود که پیامبر در ان فرمود : هر کس من مولای اویم علی نیز مولای اوست  و این آیه کریمه نازل شد: "اليوم أكملت لكم دينكم"

به این ترتیب می بینیم که تعصب و عدم دقت، جناب استاد! را به تحریف و تغییر وادار ساخته است و این در حالی است که شیخ " سیوطی" رحمه الله در آوردن احادیث ضعیف و موضوع هیچ ابایی ندارد و علی رغم این به ضعیف بودن این شان نزول- یعنی روز غدیر- اذعان می کند و سند سلسله روایانش  را فاقد اعتبار می داند.

اما در تفسیر ابن کثیر نیز به همان منوال و با روایات و احادیث مختلف به روز عرفه تصریح کرده است و در قسمتی نیز که شیعیان به صورت گزینشی از ان سوء استفاده می کنند می گوید:

  وقد روى ابن مَرْدُويه من طريق أبي هارون العَيْدي، عن أبي سعيد الخدري؛ أنها أنزلت على رسول الله صلى الله عليه وسلم يوم غَدِير خُم (8) حين قال لعلي: "من كنتُ مولاه فَعَليٌّ مولاه". ثم رواه عن أبي هريرة

: نیز از ابن مردویه از طریق ابوهارون العیدی از ابو سعید الخدری نقل شده است که : این آیه در روز غدیر خم بر پیامبر نازل شد زمانی که به علی گفت" من کنت مولاه فعلی مولاه" و همچنین آن را نیز از ابوهریره روایت کرده اند ....

در ادامه ابن کثیر می گوید: (ولا يصح هذا ولا هذا، بل الصواب الذي لا شك فيه ولا مرية: أنها أنزلت يوم عرفة، وكان يوم جمعة، كما روى ذلك أمير المؤمنين عمر بن الخطاب، وعلي بن أبي طالب، وأول ملوك الإسلام معاوية بن أبي سفيان، وترجمان القرآن عبد الله بن عباس، وسمرة بن جندب، رضي الله عنهم، وأرسله [عامر] الشعبي، وقتادة بن دعامة، وشهر بن حوشب، و غير واحد من الأئمة والعلماء، واختاره ابن جرير الطبري، رحمه  الله.)

و این روایت و آن یکی ( روایت ابوسعید و روایت ابوهریره) صحیح نیست بلکه رای صحیحی که شک و ترددی در آن نیست آن است که آیه کریمه در روز عرفه نازل شده و ان روز جمعه بوده است هم چنانکه از "امیرالمومنین عمر بن الخطاب" و "علی بن ابی طالب" و اول پادشاه اسلام "معاویه بن ابوسفیان" و مفسر قرآن" عبدالله بن عباس" و " سمره بن جندب" رضی الله عنهم و هم چنین "عامر الشعبی" و "قتاده بن دعامه" و "شهر بن حوشب" و بقیه ائمه و علماء آن را( شان نزول) به صورت مرسل آورده اند  و "ابن جریر" این (شان نزول) را برگزیده است.

این نمونه دو مرجعی است که جناب استاد جهت اثبات نقطه نظر شیعه بدان استناد کرده است و دیدیم که چگونه به صورت گزینشی از متن این تفاسیر سوء استفاده شده است پس خود بخوان حدیث مفصل از این مجمل!

اما دوست دارم نظری  به آیه ای که ایشان ادعا دارند که در روز غدیر خم نازل شده و اشاره به امامت علی – رضی الله عنه- و تکمیل دین بوسیله امامت است بیندازیم :

خداوند می فرماید: {حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالْدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللّهِ بِهِ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيحَةُ وَمَا أَكَلَ السَّبُعُ إِلاَّ مَا ذَكَّيْتُمْ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَأَن تَسْتَقْسِمُواْ بِالأَزْلاَمِ ذَلِكُمْ فِسْقٌ الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمْ فَلاَ تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّإِثْمٍ فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ} مائده:3:

بر شما حرام شده است مردار و خون و گوشت‏خوك و آنچه به نام غير خدا كشته شده باشد و [حيوان حلال گوشت] خفه شده و به چوب مرده و از بلندى افتاده و به ضرب شاخ مرده و آنچه درنده از آن خورده باشد مگر آنچه را [كه زنده دريافته و خود] سر ببريد و [همچنين] آنچه براى بتان سربريده شده و [نيز] قسمت كردن شما [چيزى را] به وسيله تيرهاى قرعه اين [كارها همه] نافرمانى [خدا]ست امروز كسانى كه كافر شده‏اند از [كارشكنى در] دين شما نوميد گرديده‏اند پس از ايشان مترسيد و از من بترسيد امروز دين شما را برايتان كامل و نعمت‏خود را بر شما تمام گردانيدم و اسلام را براى شما [به عنوان] آيينى برگزيدم و هر كس دچار گرسنگى شود بى‏آنكه به گناه متمايل باشد [اگر از آنچه منع شده است بخورد] بى ترديد خدا آمرزنده مهربان است.

" الیوم اکملت لکم دینکم" قسمتی از یک آیه کریمه است که پس و پیشی دارد و موضوع آیه احکامی در مورد حلال و حرام گوشت ها ست و سوال اینجاست : چگونه است که آیه ای که به ظن شیعه ثابت کننده امامت علی – رضی الله عنه- است ضمیمه احکامی در مورد حلال و حرام گوشت خوک و ...گشته است؟

آیا تصریح به اینکه " الیوم اکملت لکم دینکم" اشاره به امامت است در تناسب موضوعی آیه کریمه و حتی آیات قبل و بعد از آن قدحی ایجاد نمی کند و کلام پروردگار را در مظنه عدم تناسب موضوعی و عدم هنجار گفتاری قرار نمی دهد؟ سبحان الله عما یصفون.

کوردو

۲۲/۳/۱۳۸۸.....شاید ادامه یابد